~*~ Shout From The Peaks ~*~

via Daily Prompt: Finally

Het meer waar Eva haar auto had geparkeerd om maar niet verdacht te lijken en hem voor een verlaten huisje te plaatsen. Dit was een heel goed idee van Eva want op een bepaald moment kwam er ineens een man binnen in het huis... Eva verstopte zich en wachtte tot de man weg was. Waarom was de man ook in het huisje?

There was a time

when I was down and out;

A world where I 

was standing still.

There was a place

when I was full of doubt;

learning I was mentally ill,

no illusions shattered.

I didn’t need all the answers;

But, Finally,  my life truly mattered.

I’m ready to take all my chances,

I’m ready to sail any ocean,

My hopes began to rise

I’m ready to climb the highest branches.

I have known defeat,

Suffering and struggles;

But, Finally, I’m shouting from the highest peaks

“I’m alive and soaring higher.”

My life is no longer bleak. 


Please check out what is being written over at “The Perfectly Imperfect Bunch”


One comment

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s